Eva Baars
Eva Baars
"De kinderen van nu mogen best wat vaker leren dat vies worden gewoon hartstikke leuk is."
Eva Baars begon in 2011 als stagiaire bij Weizigt, daarna heeft ze allerlei functies gehad. Inmiddels is ze adviseur duurzaamheidseducatie en zet ze zich in om de natuur dichter bij het Dordtse kind te brengen.
"De kinderen die het hardst roepen 'ik lust geen groente' staan een paar uur later wortels uit de grond te trekken en ze met aarde en al op te eten."
Je probeert zoveel mogelijk kinderen te laten zien hoe bijzonder de natuur is. Hoe pak je dat aan?
"Ik heb de afgelopen jaren tientallen projecten op poten gezet, zowel in de wijken van Dordrecht als op scholen. Samen met zeven Dordtse partners organiseert Weizigt bijvoorbeeld onder de vlag van Toppie Dordrecht een breed activiteitenprogramma. Hierbij wordt het thema natuur vanuit verschillende invalshoeken benaderd. We willen kinderen die normaal gesproken weinig in aanraking komen met groen, kennis laten maken met de natuur in hun leefomgeving. Zowel rond het huis, op school als in stadsparken. We gaan ook op pad met diverse scholen. Een van mijn favoriete schoolprojecten is Op bezoek bij de boer. Voor dat project gaat Weizigt met een aantal klassen van verschillende basisscholen op bezoek bij een boer, om te oogsten en een maaltijd te bereiden met de opbrengst."
Wanneer is zo'n project voor jou geslaagd?
"Als we de kloof tussen kinderen en de groene buitenwereld voor even hebben verkleind. Als ze merken dat vies worden in de modder niet erg is, dat zelf je eten oogsten veel voldoening geeft. Het blijft ieder jaar prachtig om te zien hoe de kinderen die in de bus op weg naar de boerderij het hardst roepen 'ik lust geen groente', een paar uur later zelf wortels uit de grond staan te trekken en ze met aarde en al opeten. En als ze na afloop van zo'n dag met een grote zak zelf geoogste groenten, hun witte sneakertjes bruin van de modder, terug de bus inklimmen, kan daar ik echt van genieten. De buschauffeur iets minder overigens. Die heeft wel eens aangegeven ons niet meer te willen vervoeren omdat zijn bus zo vies was. Heel vervelend voor hem natuurlijk – sindsdien draagt iedereen in de bus plastic hoesjes om hun modderschoenen – maar stiekem geniet ik daar ook wel een beetje van. De kinderen van nu mogen best wat vaker leren dat vies worden gewoon hartstikke leuk is."
Wat zou je ooit nog eens willen organiseren bij Weizigt?
"Ik hou heel erg van de herfst, dan vind ik ons terrein op zijn mooist. Gehuld in de mist, met alle bomen en struiken in een andere kleur. Het lijkt me heel erg leuk om in dat seizoen een avondactiviteit te organiseren, in de schemering of in het donker. In het donker de natuur in is spannend en het spreekt tot de verbeelding, zeker bij kinderen. Je ervaart een plek natuurlijk ook echt anders dan overdag. Het is veel stiller, tegelijkertijd zijn er allemaal geluiden die je overdag niet hoort. Het spreekt andere zintuigen aan. Bovendien zijn er bijzondere dieren die in de avond tot leven komen, zoals nachtvlinders en vleermuizen. Ik ben al een tijdje aan het broeden op een leuke activiteit, dus die gaat er absoluut komen.